Ruud van Rijsingen (1977)


Onderweg

 

Op mijn weg ben ik op verschillende momenten mijn angsten tegengekomen. Angsten die me zogenaamd de juiste en veilige weg wezen en me bijvoorbeeld deden besluiten bedrijfseconomie te gaan studeren. 'Dan heb je later zeker een goede baan'... Die goede baan kreeg ik inderdaad, en buikpijn op de koop toe. 

 

Doodsbang was ik toen ik moest opbiechten geen bankier te zijn. Maar op dergelijke momenten heb gemerkt dat openheid en vertrouwen de sleutels vormen tot de deur van het levenspad dat voor ons is weggelegd. Via een kleine omweg ben ik nu op het terrein waar ik me thuis voel: het levende contact met mensen. Ik interesseer me voor het zielenleven. Voor dat wat zich ten diepste wil uitdrukken en dat wat dit uitdrukken soms tegenhoudt. Ik voel dat ik op dit terrein iets te geven heb aan de wereld.

 

Hoe mijn weg zich gaat vervolgen? Geen idee. Deze onzekerheid kan ik voor het eerst in mijn leven toelaten. Een ding wil ik proberen leidraad te laten zijn in mijn keuzes: dingen doen die van binnen echt bij mij passen.

 

 

Je bent wat je diepe bezielende wens is, zoals je wens is zal je wil zijn, zoals je wil is zullen je daden zijn, zoals je daden zijn zal je lot zijn

--Bradankaya Upanishad--